Heerlijke winterdag

Hoi,

Wat mogen we blij zijn dat we een prachtige winterweekend hebben gehad :-). Wat hou ik van dit weer. Lekkere koude temperaturen (die zelfs voor mij nog onder het vriespunt mogen), een helderblauwe lucht en daar een stralende zon bij. Daar wordt ik nu echt vrolijk van :-).  Normaal zou ik meteen mijn dikke jas aandoen een muts opzetten en de buitenlucht intrekken, maar nu….nu is dat zo anders.

Jammer genoeg kunnen we nu niet veilig gaan wandelen door corona. Het is véél te moeilijk om rustig te kunnen ontspannen in een park door verschillende elementen.

  1. Iedereen komt nu buiten om te wandelen (wat normaal is)
  2. voor een veilig gekend park zijn we minstens een half uur onderweg met de bus.
  3. De honden kunnen nu nergens meer vrij rondlopen (dat kon al lang niet meer), maar we lieten ze aan het park aan iedere boom snuffelen en dat kunnen we nu zelf niet veilig omdat veel mensen met hun honden er ook lopen en dan te dicht naar Chivas komen.

We mogen of kunnen nergens een pitstop maken om zelf een plasje te kunnen doen want je bent al snel meer dan drie uur van huis voor een wandelingetje van 45 min.

Alleen jammer dat er mensen zijn die dit niet begrijpen. je krijgt dan de reactie ‘je kan toch gemakkelijk gaan wandelen met je blindengeleidehond die je kan leiden? Waar maak jij je toch zorgen om? ‘ Nee hoor, zo simpel is het echt allemaal niet. Als de hond in werktuig is dan moet hij me leiden, loopt hij in het park rond, dan moet hij kunnen genieten van een deftige stressloze wandeling en dat kan momenteel niet.

Dus voor mij mag die corona stoppen maar helaas hebben we hier niet over te beslissen dus moet ik maar in de tuin met de hond ravotten.

Beste wensen

2020 is een jaar om snel te vergeten!
Mijn beste wensen voor 2021!
Laten we hopen dat 2021 beter zal worden dan 2020 en dat we gezond kunnen blijven, kunnen genieten van de kleine waardevolle dingen in het leven, een warm hart kunnen schenken aan diegene die het even nodig hebben en zelf kunnen blijven genieten van het leven ondanks dat het voor iedereen even moeilijk en zwaar is!

 

 

Een stukje muziek met de eerste kennis van een pianopedaal

Eerste muziekstukje met de pedaal! Ja, het wordt toch tijd om in het 5de jaar piano toch kennis te maken met die extra hulpstukken op de piano. De pedaal in de volksmond want ik weet niet hoe je anders zou moeten noemen. Het klinkt o zo anders, voller, mooier maar voor de rechtervoet en kuit is dit nog zeer pijnlijk en vermoeiend. Mijn rechter- been en voet zullen het al geweten hebben. De eerste kennismaken heb ik hier onder in een klein fragmentje dat ik met jullie graag wil delen. Een klein fragmentje van mijn probeersel Een klein fragmentje

Na 6 maanden de eerste echte les terug op de academie

Mijn eerste pianoles werd er besproken wat we in dit gekke vreemde schooljaar zouden behandelen! In mijn vijfde jaar moeten er toch veranderingen komen en ga ik wat meer uit mijn comfortzone moeten komen.  Of ik dit nu wil of niet! Het gaat zeker wel een uitdaging worden.

Wat zijn Enkele belangrijke punten in mijn traject:

  • Leren spelen met de pedaal.
  • Eigen improvisatie op een akkoordschema zetten.
  • Op bekende liederen mijn eigen stijl in het liedje (durven) steken.
  • Meer zorgen dat ik ritme en tempo kan behouden.

Bedoeling is om mijn basiskennis van de piano te gaan verruimen. Leren genieten van de piano stukken van de vrijheid die ik krijg. Genieten maar ook alert leren blijven om mooi te kunnen blijven spelen.
Tegen volgende week huiswerk (thuis oefenen elke dag). Akkoordschema dat ingespeeld is combineren met een ritmische combinatie met 1 noot gevolgd tot ik aan vijf noten kom. Deze keer zijn het de zwarte noten die aan bod komen. Ook de oefening inspelen waar ik dan feedback op zal krijgen.

Het gekke schooljaar gaat nog wat met zich meebrengen. Laten we dus genieten van ieder moment dat we dus kunnen gaan spelen op een prachtige vleugelpiano dat toch nog anders klinkt dan mijn eigen buffetpiano.

Voorbereiding voor nieuw schooljaar anno 2020

Mijn eerste pianoles want ik zat vast met mijn stukje! kwam ik tot de ontdekking dat het muziekstukje met veel kruisen waren en dat ik meer de zwarte toetsen op de piano moet gaan gebruiken. Ik zou ook alleen de witte kunnen gebruiken maar dan moest ik een andere toonaard gaan spelen. Nu nieuwe uitdaging om het stuk te spelen met hier en daar een kleine aanpassing of eigen improvisatie in het stuk! Vanaf volgende Week is het weer in de klas die al corona proof (woord van het jaar volgens mij) is gemaakt terug les volgen. De eerste keer nadat we sinds maart 2020 niet meer naar de academie konden/mochten gaan! Ik ben benieuwd en kijk er weer naar uit om ook mijn leven een beetje op rails te krijgen, al zal covid nog een hele tijd hier aanwezig zijn.

Jarig zijn tijdens de corona periode.

Wie had verwacht dat deze pandemie zo een grote impact zou hebben op ons leven? In maart had ik eerlijk gezegd niet verwacht, dat we in augustus ons nog aan zo een strikte maatregelen moesten houden. Echt niet? Ik had gedacht dat we weer wat meer onder de mensen zouden kunnen komen. Maar helaas, dat is nog steeds niet zo! Door de opstoot van besmettingen half juli besliste de veiligheidsraad dan de regels weer strenger te maken voor iedereen! Dat was na 5 maanden zo wat afgezonderd leven van iedereen een echte domper!

Toch accepteerde ik de regels en ik volgde ik deze netjes. 1 voordeel had ik al, ik kan toch terug onder de mensen komen door te gaan werken. Al waren het mijn collega’s die ik regelmatig zag op bureau en hier een daar eens een cliënt. Buiten deze mensen en de mensen die ik tegen kom op het openbaar vervoer, zit ik thuis met een vrij gesloten bubbel van max. 5 personen (zoals de regels het zeggen). In de periode dat de bubbel 15 personen mocht hebben, toen moesten we ook kijken wie we zouden toelaten in onze bubbel. Wij hadden zeker niet de behoefte om iedere week 15 andere mensen te uitnodigen of te ontmoeten. We hielden ook rekening met de senioren en zwakkere mensen uit onze gemeenschap zoals gevraagd.

Het was raar om de verjaardag in mijn bubbeltje te vieren zonder vrienden of familie rond me heen. De gezelligheid waar ik soms naar hunker. Het maakte het toch een klein beetje goed dat ik via de sociale media (FB, sms, telefoon, whatsapp) toch berichtjes en telefoontjes kreeg. Dat gaf me een goed gevoel. Het voelde zo anders aan en deze verjaardag was eigenlijk een dag zoals een ander op de uitzondering na dat ik voor mijn verjaardag werd getrakteerd op een etentje door mijn vriend. Een gezellig moment op het terras van de bistro vlakbij. Een simpel kleine attentie wat me zo gelukkig maakte.

Eerlijk gezegd? ik hoop dat ik zo een verjaardag in zo een crisis nooit nog hoef mee te maken. Ik besef maar al te goed hoe je belangrijke vrienden en familie nog meer moet waarderen en moet respecteren. Ook al zijn ze niet aanraakbaar op moment, het verzacht het gemis wel door nu op andere manieren contact te houden zoals via Messenger, Whatsapp of eender wel mediakanaal dat ter beschikking is op moment.

De grootste verassing kwam uit onverwachte hoek toen mijn meter belde. Ze was bij mijn grootmoeder op bezoek in het woonzorgcentrum en via Messenger deden we aan videobellen. Oké, ook al zie ik er bijna niets meer van, het is fijn om toch nog een klein wazig beeld kunnen waar te nemen en dat ze mij dan toch nog hebben gezien. Het was zeer aangenaam en ondanks dat mijn grootmoeder geen eigen telefoon meer heeft was ze me niet vergeten. Dat was voor mij de verassing van de dag :-).

Hoge temperaturen

Het is toch niet te geloven. Ik weet niet wat er van waar gaat zijn maar de komende 10 dagen temperaturen van rond en boven de 30 graden. véél te warm voor in België. Eerlijk… Ben ik blij dat wij even geen dure reis hebben gepland naar een warmer land met blauwe zee of zwembad! Door Covid-19 moeten wij zo oppassen wat we doen, wie we ontmoeten en moeten we ons dagelijks leven her-aanpassen. Maar wat is er nu nog beter dan een terras te hebben waar je in de avonduurtjes kan genieten van de verkoeling met allerlei natuurgeluiden. Dit in deze periode zonder vakantiestress of als je een activiteit moet doen met angst! Ik ben eens benieuwd wat het dus gaat worden met dat warm weer. Warm weer, een mondmasker op de bus, weinig zuurstof in de lucht. Geen andere keus en waar we op moment mee moeten leren leven. Hoe we het ook draaien of keren! Dit is het nu op moment! Hopelijk moet ik me niet teveel verplaatsen in die hitte. Gelukkig heb ik een aangename koele werkplaats waar eigenlijk bijna nooit zon komt. Gelukkig…Ik heb wel een raam in mijn bureau dat ik ook kan openzetten. Nu dat is super!

Ja mijn sociaal leven is wat stil gevallen en ik ga minder weg en doe minder activiteiten. Maar voor mij voelt het leven op deze manier even heerlijk aan!

Een nieuwe uitdaging

In het verre verleden wat mijn vriend aangesloten bij de Ijsberen van Boom en kon hij in de winter ook gaan zwemmen. Ik wilde dit ook lange tijd al gaan doen maar had er de fit niet voor.

Maar nu…..ik heb het dan toch gedaan. Na een leuke vakantie in Frankrijk waar ik elke dag in het zwembad zat te genieten van temperaturen rond de 20 graden, jawel, heb ik me laten verleiden door een toffe dame die ook een ijsbeer is in Boom. Terug gekomen uit vakantie heb ik me dan ook ingeschreven bij de zwemclub van de ijsberen in Boom. Maar tot in hoeverre ik ga zwemmen in de winter daar ben ik zelf nog niet achter en of ik het ga leuk vinden. In ieder geval, ik heb nu wel een maatje waar ik dus mee kan gaan zwemmen in Boom.

Met de tijd zal ik zeker nog wel berichten over mijn zwempartijtjes posten 😀.

Op nationale radio (Radio 2)

Deze ochtend al vroeg uit de veren! Zowel voor Radio 2 Antwerpen (omdat ik Antwerpen werk) als Radio 2 Limburg (omdat ik in Zolder woon) wilde met mij contact leggen over hoe de Convid-situatie voor mij is momenteel! Hoe ga ik hier mee om? Onderstaand een artikel van Radio 2 Limburg dat eigenlijk mijn interview was op de radio.

Hoe houden blinden zich aan social distancing?

‘Ik kan niets meer zelfstandig doen’

De coronamaatregelen, en vooral afstand houden, zijn voor blinde personen extra moeilijk te volgen. Bordjes met richtlijnen en pijlen op de grond zijn voor hen niet zichtbaar en een blindengeleidehond kan zich onmogelijk aan de afstandsregels houden. Manuella uit Zolder getuigde erover in “Start je dag” op Radio 2.

Manuella neemt normaal met haar geleidehond het openbaar vervoer naar haar werk in Antwerpen. Nu werkt ze al een tijdje thuis. “Ik kan nog weinig buiten komen, want ik geraak overal mijn oriëntatie kwijt. Ik volg altijd dezelfde routes en dat gaat nu niet meer.”

Verloren Gelopen

Om de afstandsregels te handhaven, hangen nu overal affiches met instructies en pijlen wijzen de weg in winkels en op straat. “Voor mij zijn die dingen niet van toepassing, want ik kan ze niet lezen of zien. Als ik ergens binnenkom, weet ik niet meer waar ik heen moet.”

Zelfs op de plekken waar Manuella heel vaak komt, heeft ze het moeilijk. “Ik volg altijd dezelfde routes. Die zijn allemaal veranderd, dus kan ik niets meer zelfstandig doen. Toen ik op controle moest in het ziekenhuis, was ik helemaal fout gelopen omdat ik langs een andere deur naar binnen moest.”

Manuella kan normaal altijd rekenen op haar geleidehond, maar ook voor hem is het niet makkelijk. “Hij snapt de pijlen niet en volgt altijd het vaste traject dat hem is aangeleerd. Hij kan wel afwijken als ik hem dat vraag, maar ik weet zelf niet waar ik heen moet.”

Naar buiten gaan is voor Manuella een extra stressfactor. Daarom blijft ze nu liever binnen. Haar blindengeleidehond is dus nu ook een beetje technisch werkloos. “Hij komt regelmatig vragen om te spelen of hij wacht aan de deur om naar buiten te mogen. Voor hem is het ook niet gemakkelijk.”

Volgen op geluid

Als je een blinde persoon tegenkomt, is het belangrijk dat je niet te dicht komt, want ze zien zelf niet of ze zich houden aan de afstandsregels. “Je kan best om ons heen lopen en ook zeker niet naar onze hond toekomen. Die kent de socialdistancing-regels zeker niet. Als je ziet dat iemand hulp nodig heeft, kan je best voor die persoon lopen en blijven praten. Dan volgen we je op basis van het geluid.”

Manuella hoopt dat er binnenkort alternatieve maatregelen komen voor blinden, want ze wil graag opnieuw buiten komen. “Gelukkig heb ik thuis een mooi terras, want als ik elke dag binnen moest zitten, werd ik echt gek.”

Tekst Stef Pennemans

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/05/13/blinden-kunnen-zich-niet-aan-coronamaatregelen-houden-ik-kom-b/