Jarig zijn tijdens de corona periode.

Wie had verwacht dat deze pandemie zo een grote impact zou hebben op ons leven? In maart had ik eerlijk gezegd niet verwacht, dat we in augustus ons nog aan zo een strikte maatregelen moesten houden. Echt niet? Ik had gedacht dat we weer wat meer onder de mensen zouden kunnen komen. Maar helaas, dat is nog steeds niet zo! Door de opstoot van besmettingen half juli besliste de veiligheidsraad dan de regels weer strenger te maken voor iedereen! Dat was na 5 maanden zo wat afgezonderd leven van iedereen een echte domper!

Toch accepteerde ik de regels en ik volgde ik deze netjes. 1 voordeel had ik al, ik kan toch terug onder de mensen komen door te gaan werken. Al waren het mijn collega’s die ik regelmatig zag op bureau en hier een daar eens een cliënt. Buiten deze mensen en de mensen die ik tegen kom op het openbaar vervoer, zit ik thuis met een vrij gesloten bubbel van max. 5 personen (zoals de regels het zeggen). In de periode dat de bubbel 15 personen mocht hebben, toen moesten we ook kijken wie we zouden toelaten in onze bubbel. Wij hadden zeker niet de behoefte om iedere week 15 andere mensen te uitnodigen of te ontmoeten. We hielden ook rekening met de senioren en zwakkere mensen uit onze gemeenschap zoals gevraagd.

Het was raar om de verjaardag in mijn bubbeltje te vieren zonder vrienden of familie rond me heen. De gezelligheid waar ik soms naar hunker. Het maakte het toch een klein beetje goed dat ik via de sociale media (FB, sms, telefoon, whatsapp) toch berichtjes en telefoontjes kreeg. Dat gaf me een goed gevoel. Het voelde zo anders aan en deze verjaardag was eigenlijk een dag zoals een ander op de uitzondering na dat ik voor mijn verjaardag werd getrakteerd op een etentje door mijn vriend. Een gezellig moment op het terras van de bistro vlakbij. Een simpel kleine attentie wat me zo gelukkig maakte.

Eerlijk gezegd? ik hoop dat ik zo een verjaardag in zo een crisis nooit nog hoef mee te maken. Ik besef maar al te goed hoe je belangrijke vrienden en familie nog meer moet waarderen en moet respecteren. Ook al zijn ze niet aanraakbaar op moment, het verzacht het gemis wel door nu op andere manieren contact te houden zoals via Messenger, Whatsapp of eender wel mediakanaal dat ter beschikking is op moment.

De grootste verassing kwam uit onverwachte hoek toen mijn meter belde. Ze was bij mijn grootmoeder op bezoek in het woonzorgcentrum en via Messenger deden we aan videobellen. Oké, ook al zie ik er bijna niets meer van, het is fijn om toch nog een klein wazig beeld kunnen waar te nemen en dat ze mij dan toch nog hebben gezien. Het was zeer aangenaam en ondanks dat mijn grootmoeder geen eigen telefoon meer heeft was ze me niet vergeten. Dat was voor mij de verassing van de dag :-).

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.